Plany budowy Zakładu termicznej utylizacji odpadów komunalnych, zwanego potocznie „spalarnią śmieci” w Rudzie Śląskiej, ciągle budzą spore emocje. Władze mają tym samym trudny orzech do zgryzienia. Z jednej strony protesty grupy mieszkańców, z drugiej wymagania Unii Europejskiej i nakazy zdrowego rozsądku. Jednym z kroków, jakie są podejmowane w celu osiągnięcia kompromisu, stało się zorganizowanie publicznej debaty w Urzędzie miasta Ruda Śląska, w dniu 31 sierpnia 2010. Sala sesyjna była wypełniona po brzegi, jednak największą grupę uczestników stanowili przeciwnicy budowy spalarni. Demokracja ma swoje prawa, ale jestem stanowczo przeciwny zapełnianiu sali ludźmi, na których rzeczowe argumenty działają jedynie jak przysłowiowa płachta na byka. Jak to czasem bywa, wobec zbliżającego się terminu wyborów samorządowych, po stronie przeciwników „uaktywnili” się dotychczasowi radni, licząc na reelekcję. Przed ostatnimi wyborami głosili hasła „razem” czy „rodzina”, a podczas trwającej kadencji wyraźnie grali według sobie tylko znanych partytur. Teraz widać stawiają na poparcie grup niedoinformowanych, a wybitnie tendencyjne nagłośnienie sprawy jest samo w sobie dla nich pożytecznym. Jako radni powinni raczej przedtem krzewić ekologiczną wiedzę, choćby cytując prawdziwych specjalistów. Podczas debaty mogliśmy usłyszeć wypowiedzi niemal kuriozalne. Oto producent retortowych kotłów CO zachwalał ich ekologiczność. Ktoś inny psioczył na istniejące wysypiska (słusznie zresztą), ale używał ich dla zilustrowania pracy przyszłej spalarni. Jeszcze inny usiłował porównać przyszłą, nowoczesną spalarnię … do krematoriów. Grupa ludzi biadoliła nad przyszłym (ich zdaniem) spadkiem wartości swoich mieszkań. Jakiś (najwidoczniej górnik) stwierdził, że spalanie węgla nie powoduje smrodu (!!!), jaki będzie produktem spalarni. Popiołu na grządki w swoim ogródku raczej nie wysypuje, zatruwając nim raczej środowisko. Skutek był taki, że poczułem duży niesmak.